Захария 7 ~ Zakaria 7

picture

1 Н а четвертом году правления царя Дария, в четвертый день девятого месяца, месяца кислева, было слово Господне к Захарии.

Në vitin e katërt të mbretit Dar, ditën e katërt të muajit të nëntë, që është Kislevi, ndodhi që fjala e Zotit iu drejtua Zakarias.

2 Н арод Вефиля послал Сарецера и Регем-Мелеха вместе с их людьми искать у Господа расположения

Kishin dërguar Sharetserin, bashkë me Regemelekun dhe njerëzit e tij, në Bethel për të kërkuar me lutje favorin e Zotin,

3 и спросить у священников дома Господа Сил и у пророков: «Скорбеть ли мне и поститься в пятом месяце, как я делаю это уже много лет?».

dhe për të folur me priftërinjtë që ishin në shtëpinë e Zotit të ushtrive dhe me profetët, duke thënë: "A duhet të qaj në muajin e pestë dhe të agjëroj si kam bërë gjatë shumë viteve?".

4 И было ко мне слово Господне:

Atëherë fjala e Zotit m’u drejtua, duke thënë:

5 Спроси у всего народа страны и у священников: «Когда вы постились и скорбели последние семьдесят лет в пятом и седьмом месяце, то для Меня ли вы постились?

"Folu gjithë popullit të vendit dhe priftërinjve dhe thuaj: "Kur keni agjëruar dhe jeni pikëlluar në muajin e pestë dhe në të shtatin gjatë këtyre shtatëdhjetë viteve, a keni agjëruar në të vërtetë për mua, pikërisht për mua?

6 А когда вы ели и пили, то не для самих ли себя вы пировали?

Po më pas, kur keni ngrënë dhe pirë, mos vallë keni ngrënë dhe pirë për veten tuaj?

7 Н е те ли это слова, которыми Господь взывал через прежних пророков, когда Иерусалим с окрестными городами был населен и покоился в мире, и Негев с западными предгорьями был обитаем?».

A nuk janë këto fjalët që Zoti i ushtrive ka shpallur me anë të profetëve të së kaluarës, kur Jeruzalemi ishte i banuar dhe i qetë bashkë me qytetet e tij të afërta dhe gjithashtu Negevi dhe fusha ishin të banuara?"".

8 И было к Захарии слово Господне:

Fjala e Zotit iu drejtua Zakarias, duke thënë:

9 Так говорит Господь Cил: «Судите справедливо; будьте милостивы и сострадательны друг к другу.

"Kështu thotë Zoti i ushtrive: Zbatoni me përpikëri drejtësinë dhe tregoni secili mirësi dhe mëshirë për vëllezërit tuaj.

10 Н е притесняйте вдову и сироту, чужеземца и бедняка. Не замышляйте зло друг против друга».

Mos e shtypni të venë dhe jetimin, të huajin dhe të varfërin; dhe askush të mos kurdisë në zemër të vet të keqen kundër vëllait të vet.

11 Н о они отказались внимать; они упрямо повернулись спиной и заткнули уши, чтобы не слышать.

Por ata nuk deshën të dëgjojnë, kthyen krahët me kryeneçësi dhe i zunë veshët që të mos dëgjonin.

12 О ни сделали свои сердца твердыми, как кремень, чтобы не слушать Закона и слов, которые Господь Cил посылал Своим Духом через прежних пророков. И поэтому Господь Cил сильно разгневался.

E bënë zemrën e tyre si diamanti, për të mos dëgjuar ligjin dhe fjalët që Zoti i ushtrive u dërgonte atyre me anë të Frymës së tij, me anë të profetëve të së kaluarës. Kështu u krijua një indinjatë e madhe te Zoti i ushtrive.

13 « Когда Я звал их, они не слушали; поэтому, когда они будут звать, Я тоже не стану слушать, – говорит Господь Cил. –

Dhe ndodhi që, mbasi ai thërriste dhe ata nuk ia vinin veshin, ata thirrën dhe unë nuk ua vura veshin," thotë Zoti i ushtrive,

14 Я ураганом развеял их среди народов, которых они не знали. Страна после них осталась в таком запустении, что через нее перестали ездить. Так они привели прекрасную землю в запустение».

"por i shpërndava me shakullimë midis gjithë kombeve që ata nuk i njihnin. Kështu vendi mbeti i shkretë pas tyre, dhe askush nuk kalonte andej ose nuk u kthye. Nga një vend kënaqësie ata e kthyen në shkreti".