1 Z oti i tha Moisiut: "Shko, ngjitu që këtej, ti së bashku me popullin që nxore nga vendi i Egjiptit, drejt vendit, që u premtova me betim Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, duke u thënë: "Unë do t’ua jap pasardhësve të tu".
¶ And the LORD said unto Moses, Depart and go up from here, thou and the people which thou hast brought up out of the land of Egypt unto the land which I swore unto Abraham, Isaac, and Jacob, saying, Unto thy seed will I give it.
2 U në do të dërgoj një Engjëll para teje dhe do t’i dëboj Kananejtë, Amorejtë, Hitejtë, Perezejtë, Hivejtë dhe Jebusejtë.
(And I will send an angel before thee; and I will drive out the Canaanite, the Amorite, the Hittite, the Perizzite, the Hivite, and the Jebusite.)
3 N gjitu drejt vendit ku rrjedh qumësht dhe mjaltë, sepse unë do të ngjitem bashkë me ty, sepse je një popull me qafë të fortë, dhe nuk dua të të shfaros rrugës".
Unto the land flowing with milk and honey; for I will not go up in the midst of thee; for thou art a stiffnecked people lest I consume thee in the way.
4 K ur populli dëgjoi këto fjalë të kobshme, ndjeu një hidhërim të thellë, dhe askush nuk vuri stolitë e tij.
And when the people heard these evil tidings, they mourned, and no one put on their ornaments.
5 N ë fakt Zoti i kishte thënë Moisiut: "U thuaj bijve të Izraelit: "Ju jeni një popull me qafë të fortë; në qoftë se unë do të ngjitesha edhe për një çast të vetëm në mesin tënd, do të të konsumoja! Prandaj tani hiqi stolitë e tua dhe kështu unë do të di çfarë duhet të bëj me ty"".
For the LORD had said unto Moses, Say unto the sons of Israel, Ye are a stiffnecked people; I will come up into the midst of thee in a moment and consume thee; therefore now put off thy ornaments from thee that I may know what to do unto thee.
6 K ështu bijtë e Izraelit i hoqën stolitë e tyre, që nga nisja e tyre nga mali Horeb e tutje.
Then the sons of Israel stripped themselves of their ornaments from Mount Horeb on.
7 P astaj Moisiu mori çadrën dhe e ngriti jashtë kampit, larg tij dhe e quajti tenda e mbledhjes; kushdo që kërkonte Zotin, dilte drejt çadrës së mbledhjes, që ndodhej jashtë kampit.
¶ And Moses took the tabernacle and pitched it outside the camp, afar off from the camp, and called it the tabernacle of the testimony. And it came to pass that every one who sought the LORD went out unto the tabernacle of the testimony, which was outside the camp.
8 K ur Moisiu dilte për të shkuar në çadër, tërë populli ngrihej, dhe secili rrinte më këmbë në hyrje të çadrës së vet dhe ndiqte me sy Moisiun, deri sa ai të hynte në çadër.
And it came to pass when Moses would go out unto the tabernacle, that all the people would rise up and stand each one at the door of their tent, with their gaze following Moses until he was gone into the tabernacle.
9 D he kur Moisiu hynte në tendë, shtylla e resë zbriste dhe ndalej në hyrje të saj, dhe Zoti fliste me Moisiun.
And when Moses would enter into the tabernacle, the pillar of cloud would descend and stand at the door of the tabernacle, and the LORD would talk with Moses.
10 T ërë populli e shihte shtyllën e resë së ndaluar në hyrjen e çadrës; kështu tërë populli ngrihej dhe secili përkulej në hyrje të çadrës së vet.
And when all the people saw the cloudy pillar stand at the tabernacle door, all the people would rise up, each one in the door of their tent, and worship.
11 K ështu Zoti fliste me Moisiun ballë për ballë, ashtu si një njeri flet me mikun e tij; pastaj Moisiu kthehej në kamp. Por Jozueu, biri i Nunit, zbatuesi i tij i ri, nuk largohej nga çadra.
And the LORD would speak unto Moses face to face, as anyone would speak unto their friend. And he would turn again into the camp, but his servant Joshua, the son of Nun, a young man, did not depart out of the tabernacle.
12 P astaj Moisiu i tha Zotit: "Pa shiko, ti më thua: "Bëj që ky popull të ngjitet". Por ti nuk më ke thënë cilin do të dërgosh me mua. Megjithatë ke thënë: "Unë të njoh personalisht dhe ke gjetur hir në sytë e mi".
¶ And Moses said unto the LORD, See, thou sayest unto me, Bring this people out, and thou hast not let me know whom thou wilt send with me. Yet thou saith, I know thee by name, and thou hast also found grace in my sight.
13 P randaj tani, që më ke me sy të mirë, më bëj të njohura rrugët e tua, që të kem mundësi të të njoh dhe të fitoj hir në sytë e tu. Merr parasysh gjithashtu se ky komb është populli yt".
Now therefore, I pray thee, if I have found grace in thy sight, show me now thy way, that I may know thee, that I may find grace in thy sight; and consider that this nation is thy people.
14 Z oti u përgjigj: "Prania ime do të shkojë me ty, dhe unë do të të jap pushim".
And he said, My presence shall go with thee, and I will give thee rest.
15 A tëherë Moisiu i tha: "Në qoftë se prania jote nuk vjen me mua, mos na nis që këtej.
And he said unto him, If thy presence is not to go before us, do not bring us out of here.
16 S i do të mund të njihet tani që unë dhe populli yt, kemi gjetur hir në sytë e tu? Ndofta kjo ndodh sepse ti vjen me ne? Kështu unë dhe populli yt do të dallohemi nga tërë popujt që jetojnë mbi faqen e dheut".
For in what shall it be known here that I have found grace in thy sight, I and thy people, but in that thou goest with us, and I and thy people will be separated from all the peoples that are upon the face of the earth?
17 Z oti i tha Moisiut: "Do ta bëj edhe këtë gjë që ke kërkuar, sepse ti ke gjetur hir në sytë e mi dhe të njoh personalisht".
And the LORD said unto Moses, I will do this thing also that thou hast spoken because thou hast found grace in my sight, and I have known thee by name.
18 A tëherë Moisiu tha: "Tregomë lavdinë tënde!".
Then he said, I beseech thee, show me thy glory.
19 Z oti iu përgjigj: "Unë do të bëj që të kalojë para teje gjithë mirësia ime dhe do të shpall emrin e Zotit para teje. Do të fal atë që do të fal dhe do të mëshiroj atë që do të mëshiroj".
And he replied, I will make all my goodness pass before thee, and I will proclaim the name that I AM before thee; and I will have mercy on whom I will have mercy and will show clemency on whom I will show clemency.
20 D he tha akoma: "Ti nuk mund të shikosh fytyrën time, sepse asnjë njeri nuk mund të më shikojë dhe të jetojë".
He further said, Thou canst not see my face; for no man shall see me and live.
21 P astaj Zoti tha: "Ja një vend afër meje; ti do të rrish mbi shkëmbin;
And the LORD continued saying, Behold, there is a place by me, and thou shalt stand upon the rock;
22 d he ndërsa do të kalojë lavdia ime, unë do të të vë në një të çarë të shkëmbit dhe do të të mbuloj me dorën time, deri sa të kem kaluar;
and it shall come to pass while my glory passes by, that I will put thee in a cleft of the rock and will cover thee with my hand until I have passed by.
23 p astaj do ta tërheq dorën dhe ti do të më shikosh nga kurrizi; por fytyra ime nuk mund të shihet".
Then I will take away my hand, and thou shalt see my back parts, but my face shall not be seen.