Eksodi 33 ~ ﺍﻟﺨﺮﻭﺝ 33

picture

1 Z oti i tha Moisiut: "Shko, ngjitu që këtej, ti së bashku me popullin që nxore nga vendi i Egjiptit, drejt vendit, që u premtova me betim Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, duke u thënë: "Unë do t’ua jap pasardhësve të tu".

وَكَلَّمَ اللهُ مُوسَى فَقالَ: «اذْهَبْ مِنْ هُنا أنتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أخرَجْتَهُ مِنْ مِصرَ. اذْهَبوا إلَى الأرْضِ الَّتِي أقسَمتُ لإبراهِيمَ وَإسْحاقَ وَإسْرائِيلَ بِأنْ أعْطيها لِنَسلِهِمْ.

2 U në do të dërgoj një Engjëll para teje dhe do t’i dëboj Kananejtë, Amorejtë, Hitejtë, Perezejtë, Hivejtë dhe Jebusejtë.

سَأُرسِلُ مَلاكاً أمامَكَ، وَأطْرَدُ الكَنعانِيِّينَ وَالأمُورِيِّينَ وَالحِثِّيِّينَ وَالفِرِزِيِّينَ وَالحِوِّيِّينَ وَاليَبُوسِيِّينَ.

3 N gjitu drejt vendit ku rrjedh qumësht dhe mjaltë, sepse unë do të ngjitem bashkë me ty, sepse je një popull me qafë të fortë, dhe nuk dua të të shfaros rrugës".

اذهَبُوا إلَى أرْضٍ تَفِيضُ لَبَناً وَعَسَلاً. لَكِنِّي لَنْ أكُونَ مَعَكُمْ لِأنَّكُمْ شَعبٌ عَنِيدٌ، لِئَلّا أُبِيدَكُمْ فِي الطَّرِيقِ.»

4 K ur populli dëgjoi këto fjalë të kobshme, ndjeu një hidhërim të thellë, dhe askush nuk vuri stolitë e tij.

وَحِينَ سَمِعَ الشَّعبُ هَذا الكَلامَ القاسِي، ناحُوا، وَلَمْ يَرتَدِ أحَدٌ جَواهِرَهُ أوْ زِينَتَهُ.

5 N ë fakt Zoti i kishte thënë Moisiut: "U thuaj bijve të Izraelit: "Ju jeni një popull me qafë të fortë; në qoftë se unë do të ngjitesha edhe për një çast të vetëm në mesin tënd, do të të konsumoja! Prandaj tani hiqi stolitë e tua dhe kështu unë do të di çfarë duhet të bëj me ty"".

فَقَدْ قالَ اللهُ لِمُوسَى: «قُلْ لِبَنِي إسْرائِيلَ: أنتَ شَعبٌ عَنِيدٌ، فَإنْ حَضَرْتُ فِي وَسَطِكُمْ لِلَحظَةٍ فَإنِّي سَأُبِيدُكُمْ! انزِعُوا جَواهِرَكُمْ وَزِينَتَكُمْ فَأُقَرِّرَ ما عَلَيَّ أنْ أعمَلَهُ مَعَكُمْ.»

6 K ështu bijtë e Izraelit i hoqën stolitë e tyre, që nga nisja e tyre nga mali Horeb e tutje.

فَنَزَعَ بَنُو إسْرائِيلَ جَواهِرَهُمْ وَزِينَتَهُمْ مُنذُ كانُوا عَلَى جَبَلِ حُورِيبَ. خَيمَةُ الاجْتِماعِ المُؤَقَّتَة

7 P astaj Moisiu mori çadrën dhe e ngriti jashtë kampit, larg tij dhe e quajti tenda e mbledhjes; kushdo që kërkonte Zotin, dilte drejt çadrës së mbledhjes, që ndodhej jashtë kampit.

وَكانَ مُوسَى يَأخُذُ خَيمَةً وَيَنصُبُها بَعِيداً خارِجَ المُخَيَّمِ. وَكانَ يُسَمِّيها «خَيمَةَ الاجْتِماعِ.» وَكُلُّ مَنْ كانَ يَطلُبُ اللهَ ، كانَ يَخرُجُ إلَى خَيمَةِ الاجْتِماعِ الَّتِي كانَتْ خارِجَ المُخَيَّمِ.

8 K ur Moisiu dilte për të shkuar në çadër, tërë populli ngrihej, dhe secili rrinte më këmbë në hyrje të çadrës së vet dhe ndiqte me sy Moisiun, deri sa ai të hynte në çadër.

وَحِينَ كانَ مُوسَى يَذهَبُ إلَى تِلكَ الخَيمَةِ، كانَ الشَّعبُ يَقُومُونَ، وَيَقِفُ كُلُّ واحِدٍ فِي بابِ خَيمَتِهِ، وَكانُوا يُراقِبُونَ مُوسَى حَتَّى يَدخُلَ إلَى الخَيمَةِ.

9 D he kur Moisiu hynte në tendë, shtylla e resë zbriste dhe ndalej në hyrje të saj, dhe Zoti fliste me Moisiun.

وَحِينَ كانَ مُوسَى يَدخُلُ الخَيمَةَ، كانَ عَمُودُ السَّحابِ يَنزِلُ وَيَستَقِرُّ عَلَى مَدْخَلِ الخَيمَةِ، وَكانَ اللهُ يَتَكَلَّمُ مَعَ مُوسَى.

10 T ërë populli e shihte shtyllën e resë së ndaluar në hyrjen e çadrës; kështu tërë populli ngrihej dhe secili përkulej në hyrje të çadrës së vet.

وَحِينَ كانَ الشَّعبُ يَرَى عَمُودَ السَّحابِ واقِفاً عِندَ مَدْخَلِ الخَيمَةِ، كانُوا يَذهَبُونَ وَيَسجدُونَ عِندَ أبوابِ خِيامِهِمْ.

11 K ështu Zoti fliste me Moisiun ballë për ballë, ashtu si një njeri flet me mikun e tij; pastaj Moisiu kthehej në kamp. Por Jozueu, biri i Nunit, zbatuesi i tij i ri, nuk largohej nga çadra.

كانَ اللهُ يُكَلِّمُ مُوسَى وَجهاً لِوَجهٍ، كَما يُكَلِّمُ الصَّدِيقُ صَدِيقَهُ. وَحِينَ كانَ مُوسَى يَعُودُ إلَى المُخَيَّمِ، كانَ خادِمُهُ يَشُوعُ بْنُ نُونَ يَمكُثُ فِي الخَيمَةِ. رُؤيَةُ مَجدِ الله

12 P astaj Moisiu i tha Zotit: "Pa shiko, ti më thua: "Bëj që ky popull të ngjitet". Por ti nuk më ke thënë cilin do të dërgosh me mua. Megjithatë ke thënë: "Unë të njoh personalisht dhe ke gjetur hir në sytë e mi".

وَقالَ مُوسَى للهِ: «ها أنتَ تَقُولُ لِي: ‹أخرِجْ هَذا الشَّعبَ،› لَكِنَّكَ لَمْ تُخبِرْنِي مَنْ سَتُرسِلُ مَعِي. قُلْتَ لِي: ‹أعرِفُكَ بِاسْمِكَ، وَقَدْ حَظِيتَ بِرِضايَ.›

13 P randaj tani, që më ke me sy të mirë, më bëj të njohura rrugët e tua, që të kem mundësi të të njoh dhe të fitoj hir në sytë e tu. Merr parasysh gjithashtu se ky komb është populli yt".

فَبِما أنِّي حَظِيتُ بِرِضاكَ، فَأعلِنْ لِي طَرِيقَكَ لِأعرِفَكَ وَأُرْضِيَكَ دائِماً. وَتَذَكَّرْ أنَّ هَذِهِ الأُمَّةَ هِيَ شَعبُكَ.»

14 Z oti u përgjigj: "Prania ime do të shkojë me ty, dhe unë do të të jap pushim".

فَقالَ: «أنا سَأسِيرُ بِحُضُورِي أمامَكَ وَأقُودُكَ.»

15 A tëherë Moisiu i tha: "Në qoftë se prania jote nuk vjen me mua, mos na nis që këtej.

فَقالَ مُوسَى لَهُ: «إنْ لَمْ تَسِرْ بِحُضُورِكَ مَعَنا، فَلا تُخْرِجْنا مِنْ هُنا.

16 S i do të mund të njihet tani që unë dhe populli yt, kemi gjetur hir në sytë e tu? Ndofta kjo ndodh sepse ti vjen me ne? Kështu unë dhe populli yt do të dallohemi nga tërë popujt që jetojnë mbi faqen e dheut".

كَيفَ سَيَعرِفُ النّاسُ أنِّي حَظِيتُ بِرِضاكَ أنا وَشَعبُكَ، إنْ لَمْ تَسِرْ مَعَنا؟ حِينَئِذٍ فَقَطْ أكُونُ أنا وَشَعبُكَ مُتَمَيِّزِينَ عَنْ شُعُوبِ الأرْضِ.»

17 Z oti i tha Moisiut: "Do ta bëj edhe këtë gjë që ke kërkuar, sepse ti ke gjetur hir në sytë e mi dhe të njoh personalisht".

وَقالَ اللهُ لِمُوسَى: «سَأفعَلُ لَكَ هَذا الَّذِي قُلْتَهُ أيضاً، لأنَّكَ قَدْ حَظِيتَ بِرِضايَ، وَأنا أعرِفُكَ بِاسْمِكَ.»

18 A tëherë Moisiu tha: "Tregomë lavdinë tënde!".

فَقالَ مُوسَى: «فَأرِنِي مَجدَكَ.»

19 Z oti iu përgjigj: "Unë do të bëj që të kalojë para teje gjithë mirësia ime dhe do të shpall emrin e Zotit para teje. Do të fal atë që do të fal dhe do të mëshiroj atë që do të mëshiroj".

فَقالَ اللهُ: «سَأجعَلُ كُلَّ صَلاحِي يَمُرُّ مِنْ أمامِكَ، وَسَأنطِقُ بِاسمِي ‹يهوه› عَلَى مَسْمَعٍ مِنْكَ. فَأنا أتَحَنَّنُ عَلَى مَنْ أشاءُ أنْ أتَحَنَّنَ عَلَيهِ، وَأرْحَمُ مَنْ أشاءُ أنْ أرْحَمَهُ.

20 D he tha akoma: "Ti nuk mund të shikosh fytyrën time, sepse asnjë njeri nuk mund të më shikojë dhe të jetojë".

لَكِنَّكَ لَنْ تَستَطِيعَ أنْ تَرَى وَجهِي، لِأنَّهُ لا يُمكِنُ لإنسانٍ أنْ يَرانِي وَيَبْقَى حَيّاً.»

21 P astaj Zoti tha: "Ja një vend afër meje; ti do të rrish mbi shkëmbin;

ثُمَّ قالَ لَهُ اللهُ: «هُناكَ مَكانٌ قَرِيبٌ مِنِّي، فَقِفْ عَلَى الصَّخرَةِ فِي هَذا المَكانِ.

22 d he ndërsa do të kalojë lavdia ime, unë do të të vë në një të çarë të shkëmbit dhe do të të mbuloj me dorën time, deri sa të kem kaluar;

وَحِينَ يَمُرُّ مَجدِي، سَأضَعُكَ فِي شَقٍّ كَبِيرٍ فِي الصَّخرَةِ وَأُغَطِّيكَ بِيَدِي حَتَّى أعبُرَ.

23 p astaj do ta tërheq dorën dhe ti do të më shikosh nga kurrizi; por fytyra ime nuk mund të shihet".

وَحِينَ أرفَعُ يَدِي، سَتَرَى لَمْحَةً مِنْ مَجْدِي. أمّا وَجهِي فَلَنْ تَراهُ.»