1 A nd in the sixth year, in the sixth month, on the fifth day of the month, as I sat in my house with the elders of Judah sitting before me, the hand of the Lord God fell there upon me.
Në vitin e shtatë, në muajin e gjashtë, më pesë të muajit, ndodhi që, ndërsa isha ulur në shtëpinë time dhe pleqtë e Judës ishin ulur përballë meje, dora e Zotit, Zotit, ra në atë vend mbi mua.
2 T hen I beheld, and lo, a likeness of a Man with the appearance of fire; from His waist downward He was like fire, and from His waist upward He had the appearance of brightness like gleaming bronze.
Unë shikova, dhe ja, një figurë njeriu me pamje zjarri; nga sa i përngjanin ijët e tij nga poshtë dukeshin prej zjarri, dhe nga sa i përngjanin ijët e tij lart dukeshin të shkëlqyera si ngjyra e bronzit inkandeshent.
3 A nd He put forth the form of a hand and took me by a lock of my head; and the Spirit lifted me up between the earth and the heavens and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the entrance of the door of the inner which faces toward the north, where was the seat of the idol (image) of jealousy, which provokes to jealousy.
Ai shtriu një formë dore dhe më kapi nga një tufë e flokëve të mi, dhe Fryma më ngriti midis tokës dhe qiellit dhe më çoi në vegime të Perëndisë në Jeruzalem, në hyrje të portës së brendëshme që shikon nga veriu, ku ndodhej idhulli i xhelozisë, që shkakton xhelozinë.
4 A nd behold, there was the glory of the God of Israel, like the vision I saw in the plain.
Dhe ja, atje ndodhej lavdia e Perëndisë të Izraelit, e ngjashme me vegimin që kisha parë në fushë.
5 T hen He said to me, Son of man, now lift up your eyes toward the north. So I lifted up my eyes toward the north, and behold, on the north of the altar gate was that idol (image) of jealousy in the entrance.
Pastaj ai më tha: "Bir njeriu, ço tani sytë e tu në drejtim të veriut". Kështu i ngrita sytë drejt veriut dhe ja, në veri të portës së altarit, pikërisht në hyrje, ishte idhulli i xhelozisë.
6 F urthermore, said to me, Son of man, do you see what they are doing? The great abominations that the house of Israel is committing here to drive Me far from My sanctuary? But you shall again see greater abominations.
Dhe ai më tha: "Bir njeriu, shikon atë që bëjnë këta, veprimet e rënda të neveritshme që kryen këtu shtëpia e Izraelit dhe që më bëjnë të largohem nga shenjtërorja ime? Por ti do të shikosh veprime edhe më të rënda të neveritshme".
7 A nd He brought me to the door of the court; and when I looked, behold, there was a hole in the wall.
Kështu ai më çoi në hyrjen e oborrit. Unë shikova dhe ja, një vrimë në mur.
8 T hen He said to me, Son of man, dig now in the wall. And when I had dug in the wall, behold, there was a door.
Atëherë ai më tha: "Bir njeriu, bëj një vrimë në mur". Kështu bëra një vrimë në mur, dhe ja, një hapje.
9 A nd He said to me, Go in and see the wicked abominations that they do here.
Ai më tha: "Hyr dhe shiko gjërat e neveritshme që këta po kryejnë këtu".
10 S o I went in and saw there pictures of every form of creeping things and loathsome beasts and all the idols of the house of Israel, painted round about on the wall.
Kështu hyra për të parë, dhe ja, lloj lloj rrëshqanorë dhe kafshë të neveritshme si dhe tërë idhujt e shtëpisë së Izraelit të riprodhuara rreth e rrotull mbi mur.
11 A nd there stood before these seventy men of the elders of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand, and a thick cloud of incense was going up.
Dhe para tyre rrinin shtatëdhjetë burra nga pleqtë e shtëpisë së Izraelit, dhe në mes tyre ishte Jaazaniahu, biri i Shafanit, secili me temjanicën e vet prej së cilës dilte një re e dendur temjani.
12 T hen said He to me, Son of man, have you seen what the elders of the house of Israel do in the dark, every man in his chambers of pictures? For they say, The Lord does not see us; the Lord has forsaken the land.
Pastaj më tha: "Bir njeriu, a ke parë atë që bëjnë pleqtë e shtëpisë së Izraelit në errësirë, secili në dhomën e figurave të tij? Në fakt thonë: Zoti nuk na shikon, Zoti e ka braktisur vendinn"".
13 H e also said to me, Yet again you shall see greater abominations which they are committing.
Pastaj më tha: "Ti do të shikosh gjëra edhe më të neveritshme që ata po kryejnë".
14 T hen He brought me to the entrance of the north gate of the Lord’s house; and behold, there sat women weeping for Tammuz.
Atëherë më çoi në hyrjen e portës së shtëpisë të Zotit, që është nga veriu; dhe ja, atje ishin ulur gra që qanin Tamuzin.
15 T hen said to me, Have you seen this, O son of man? Yet again you shall see greater abominations that they are committing.
Pastaj më tha: "A e pe, bir njeriu? Ti do të shikosh gjëra edhe më të neveritshme nga këto".
16 A nd He brought me to the inner court of the Lord’s house; and behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the bronze altar, were about twenty-five men with their backs to the temple of the Lord and their faces toward the east, and they were bowing themselves toward the east and worshiping the sun.
Atëherë më çoi në oborrin e brendshëm të shtëpisë të Zotit; dhe ja, në hyrje të tempullit të Zotit, midis portikut dhe altarit, ishin rreth njëzetepesë burra, me kurriz të kthyer nga tempulli i Zotit dhe fytyrë të kthyer nga lindja, që adhuronin diellin nga lindja.
17 T hen said to me, Have you seen this, O son of man? Is it too slight a thing to the house of Judah to commit the abominations which they commit here, that they must fill the land with violence and turn back afresh to provoke Me to anger? And behold, they put the branch to their nose!
Pastaj më tha: "A e pe, bir njeriu? A është vallë një gjë e vogël për shtëpinë e Judës të kryejë gjërat e neveritshme që ajo bën këtu? Në fakt ata e kanë mbushur vendin me dhunë dhe kanë provokuar disa herë zemërimin tim. Dhe ja, e çojnë degën te hunda.
18 T herefore I will deal in wrath; My eye will not spare, nor will I have pity; and though they cry in My ears with a loud voice, yet will I not hear them.
Prandaj edhe unë do të veproj me tërbim; syri im nuk do të ketë asnjë dhembshuri dhe nuk do të kem mëshirë fare. Edhe sikur të çojnë britma të larta veshëve të mi, unë nuk do t’i dëgjoj".