1 Thessalonians 2 ~ 1 Thesalonikasve 2

picture

1 F or you yourselves know, brethren, that our coming among you was not useless and fruitless.

Sepse ju vetë, vëllezër, e dini se ardhja jonë ndër ju nuk qe e kotë.

2 B ut though we had already suffered and been outrageously treated at Philippi, as you know, yet in our God we summoned courage to proclaim to you unfalteringly the good news (the Gospel) with earnest contention and much conflict and great opposition.

Por, mbasi hoqëm më parë dhe mbasi na shanë në Filipi, sikurse e dini, ne morëm guxim në Perëndinë tonë të shpallim ndër ju ungjillin e Perëndisë midis kaq përpjekjesh.

3 F or our appeal does not from delusion or error or impure purpose or motive, nor in fraud or deceit.

Sepse nxitja jonë nuk vjen nga mashtrimi, as nga qëllime të pa ndershme, as nga dredhia;

4 B ut just as we have been approved by God to be entrusted with the glad tidings (the Gospel), so we speak not to please men but to please God, Who tests our hearts '> expecting them to be approved].

por, duke qenë se u miratuam prej Perëndisë që të na besohet ungjilli, kështu ne flasim jo që t’u pëlqejmë njerëzve, por Perëndisë, që provon zemrat tona.

5 F or as you well know, we never resorted either to words of flattery or to any cloak to conceal greedy motives or pretexts for gain, God is our witness.

Ne, pra, nuk kemi përdorur kurrë, sikurse e dini mirë, fjalë lajkatuese, dhe as nuk jemi nisur nga motive lakmie; Perëndia është dëshmitar.

6 N or did we seek to extract praise and honor and glory from men, either from you or from anyone else, though we might have asserted our authority as apostles (special missionaries) of Christ (the Messiah).

Dhe nuk kemi kërkuar lavdi prej njerëzve, as prej jush, as prej të tjerësh, megjithëse mund t’ju bëheshim barrë si apostuj të Krishtit.

7 B ut we behaved gently when we were among you, like a devoted mother nursing and cherishing her own children.

Përkundrazi qemë zemërbutë midis jush, ashtu si mëndesha që rrit me dashuri fëmijët e saj.

8 S o, being thus tenderly and affectionately desirous of you, we continued to share with you not only God’s good news (the Gospel) but also our own lives as well, for you had become so very dear to us.

Kështu, duke pasur një dashuri të madhe ndaj jush, ishim të kënaqur duke ju komunikuar jo vetëm ungjillin e Perëndisë, por edhe vetë jetën tonë, sepse na u bëtë të dashur.

9 F or you recall our hard toil and struggles, brethren. We worked night and day in order not to be a burden to any of you while we proclaimed the glad tidings (the Gospel) of God to you.

Sepse ju, o vëllezër, e mbani mend lodhjen dhe mundimin tonë: si kemi punuar ditë e natë që të mos i bëhemi barrë asnjërit prej jush, dhe predikuam ungjillin e Perëndisë ndër ju.

10 Y ou are witnesses, and God, how unworldly and upright and blameless was our behavior toward you believers.

Ju jeni dëshmitarë, dhe Perëndia gjithashtu, si jemi sjellë me shenjtëri, me drejtësi, pa të meta, me ju që besoni.

11 F or you know how, as a father his children, we used to exhort each of you personally, stimulating and encouraging and charging you

Ju e dini gjithashtu se ne këshilluam, ngushëlluam dhe i jemi përbetuar secilit prej jush, si bën një baba me bijtë e vet,

12 T o live lives worthy of God, Who calls you into His own kingdom and the glorious blessedness '> into which true believers will enter after Christ’s return].

që të ecni denjësisht për Perëndinë, që ju thërret në mbretërinë dhe lavdinë e tij.

13 A nd we also thank God continually for this, that when you received the message of God from us, you welcomed it not as the word of men, but as it truly is, the Word of God, which is effectually at work in you who believe '> exercising its superhuman power in those who adhere to and trust in and rely on it].

Prandaj edhe ne e falenderojmë pa pushim Perëndinë, se kur ju keni marrë nga ne fjalën e Perëndisë, e pritët atë jo si fjalë njerëzish, por, sikurse është me të vërtetë, si fjalë Perëndie, që vepron ndër ju që besoni.

14 F or you, brethren, became imitators of the assemblies (churches) of God in Christ Jesus which are in Judea, for you too have suffered the same kind of treatment from your own fellow countrymen as they did of the Jews,

Sepse ju, o vëllezër, u bëtë imituesit e kishave të Perëndisë që janë në Jude në Jezu Krishtin, sepse edhe ju keni vuajtur nga ana e bashkëkombasve tuaj të njëjtat gjëra, sikurse edhe ata kanë vuajtur nga Judenjtë,

15 W ho killed both the Lord Jesus and the prophets, and harassed and drove us out, and continue to make themselves hateful and offensive to God and to show themselves foes of all men,

të cilët e vranë Zotin Jezus dhe profetët e tyre, dhe na përndoqën edhe ne. Ata nuk i pëlqen Perëndia, dhe janë armiq me të gjithë njerëzit,

16 F orbidding and hindering us from speaking to the Gentiles (the nations) that they may be saved. So as always they fill up their sins. But God’s wrath has come upon them at last!

duke na penguar që t’u flasim johebrenjve që ata të shpëtohen, për ta mbushur vazhdimisht masën e mëkateve të tyre; por zemërimi arriti mbi ta më në fund.

17 B ut since we were bereft of you, brethren, for a little while in person, not in heart, we endeavored the more eagerly and with great longing to see you face to face,

Dhe ne, o vëllezër, mbasi mbetëm pa ju për një kohë të shkurtër, trupërisht por jo me zemër, u përpoqëm edhe më shumë, nga malli i madh, të shohim përsëri fytyrën tuaj.

18 B ecause it was our will to come to you. I, Paul, again and again, but Satan hindered and impeded us.

Prandaj deshëm, të paktën unë Pali, të vijmë te ju jo një, por dy herë, por Satani na pengoi.

19 F or what is our hope or happiness or our victor’s wreath of exultant triumph when we stand in the presence of our Lord Jesus at His coming? Is it not you?

Cila në fakt është shpresa jonë, a gëzimi, a kurora e lavdisë? A nuk jeni pikërisht ju, përpara Zotit tonë Jezu Krisht në ardhjen e tij?

20 F or you are our glory and our joy!

Ju jeni në fakt lavdia dhe gëzimi jonë.