1 И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:
2 с танет ли мудрый отвечать знанием пустым и наполнять чрево свое ветром палящим,
"Një njeri i urtë a përgjigjet vallë me njohuri të kota, dhe a mbushet me erëra lindore?
3 о правдываться словами бесполезными и речью, не имеющею никакой силы?
Diskuton vallë me ligjërata boshe dhe me fjalë që nuk shërbejnë për asgjë?
4 Д а ты отложил и страх и за малость считаешь речь к Богу.
Po, ti heq mëshirën dhe eliminon lutjen përpara Perëndisë.
5 Н ечестие твое настроило так уста твои, и ты избрал язык лукавых.
Sepse prapësia jote t’i sugjeron fjalët dhe ti po zgjedh gjuhën e dinakëve.
6 Т ебя обвиняют уста твои, а не я, и твой язык говорит против тебя.
Jo unë, por vetë goja jote të dënon, dhe vetë buzët e tua dëshmojnë kundër teje.
7 Р азве ты первым человеком родился и прежде холмов создан?
A je ti vallë i pari njeri që ka lindur apo je formuar përpara kodrave?
8 Р азве совет Божий ты слышал и привлек к себе премудрость?
A e ke dëgjuar ti këshillën sekrete të Perëndisë apo vetëm ti zotëroke diturinë?
9 Ч то знаешь ты, чего бы не знали мы? что разумеешь ты, чего не было бы и у нас?
Çfarë di ti që ne nuk e dimë, ose çfarë kupton ti që nuk e kuptojmë edhe ne?
10 И седовласый и старец есть между нами, днями превышающий отца твоего.
Midis nesh ka njerëz flokëbardhë dhe pleq më të thinjur se ati yt.
11 Р азве малость для тебя утешения Божии? И это неизвестно тебе?
Të duken gjëra të vogla përdëllimet e Perëndisë dhe fjalët e ëmbla që të drejton ty?
12 К чему порывает тебя сердце твое, и к чему так гордо смотришь?
Pse, pra, zemra jote të çon larg dhe pse sytë e tu vetëtijnë,
13 Ч то устремляешь против Бога дух твой и устами твоими произносишь такие речи?
duke e drejtuar zemërimin tënd kundër Perëndisë dhe duke nxjerrë nga goja jote fjalë të tilla?".
14 Ч то такое человек, чтоб быть ему чистым, и чтобы рожденному женщиною быть праведным?
"Ç’është njeriu që ta konsiderojë veten të pastër dhe i linduri nga një grua për të qenë i drejtë?
15 В от, Он и святым Своим не доверяет, и небеса нечисты в очах Его:
Ja, Perëndia nuk u zë besë as shenjtorëve të tij dhe qiejt nuk janë të pastër në sytë e tij;
16 т ем больше нечист и растлен человек, пьющий беззаконие, как воду.
aq më pak një qenie e neveritshme dhe e korruptuar, njeriu, që e pi paudhësinë sikur të ishte ujë!
17 Я буду говорить тебе, слушай меня; я расскажу тебе, что видел,
Dua të të flas, më dëgjo; do të të tregoj atë që kam parë,
18 ч то слышали мудрые и не скрыли слышанного от отцов своих,
atë që të urtit tregojnë pa fshehur asgjë nga sa kanë dëgjuar prej etërve të tyre,
19 к оторым одним отдана была земля, и среди которых чужой не ходил.
të cilëve vetëm iu dha ky vend dhe pa praninë e asnjë të huaji në radhët e tyre.
20 Н ечестивый мучит себя во все дни свои, и число лет закрыто от притеснителя;
I keqi heq dhembje tërë jetën e tij dhe vitet e caktuara për tiranin janë të numëruara.
21 з вук ужасов в ушах его; среди мира идет на него губитель.
Zhurma të llahtarshme arrijnë në veshët e tij, dhe në kohën e bollëkut i sulet rrënuesi.
22 О н не надеется спастись от тьмы; видит пред собою меч.
Nuk ka shpresë kthimi nga errësira, dhe shpata e pret.
23 О н скитается за куском хлеба повсюду; знает, что уже готов, в руках у него день тьмы.
Endet e kërkon bukë, po ku mund ta gjejë? Ai e di se dita e territ është përgatitur në krah të tij.
24 У страшает его нужда и теснота; одолевает его, как царь, приготовившийся к битве,
Fatkeqësia dhe ankthi i shtien frikë, e sulmojnë si një mbret gati për betejë,
25 з а то, что он простирал против Бога руку свою и противился Вседержителю,
sepse ka shtrirë dorën e tij kundër Perëndisë, ka sfiduar të Plotfuqishmin,
26 у стремлялся против Него с выею, под толстыми щитами своими;
duke u hedhur me kokëfortësi kundër tij me mburojat e tij të zbukuruara me tokëza.
27 п отому что он покрыл лице свое жиром своим и обложил туком лядвеи свои.
Ndonëse fytyra e tij është e mbuluar me dhjamë dhe ijet e tij janë fryrë nga shëndoshja e tepërt;
28 И он селится в городах разоренных, в домах, в которых не живут, которые обречены на развалины.
ai banon në qytete të shkretuara, në shtëpi të pabanuara që do të katandisen në grumbuj gërmadhash.
29 Н е пребудет он богатым, и не уцелеет имущество его, и не распрострется по земле приобретение его.
Ai nuk do të pasurohet dhe fati i tij nuk ka për të vazhduar, as edhe pasuria e tij nuk do të shtohet mbi tokë.
30 Н е уйдет от тьмы; отрасли его иссушит пламя и дуновением уст своих увлечет его.
Nuk do të arrijë të çlirohet nga terri, flaka do të thajë lastarët e tij, dhe do të çohet larg nga fryma e gojës së tij.
31 П усть не доверяет суете заблудший, ибо суета будет и воздаянием ему.
Të mos mbështetet te kotësia; duke gënjyer veten, sepse kotësia ka për të qenë shpërblimi i tij.
32 Н е в свой день он скончается, и ветви его не будут зеленеть.
Do të kryhet para kohe, dhe degët e tij nuk do të gjelbërojnë më.
33 С бросит он, как виноградная лоза, недозрелую ягоду свою и, как маслина, стряхнет цвет свой.
Do të jetë si një hardhi nga e cila merret rrushi ende i papjekur, si ulliri nga i cili shkundet lulja.
34 Т ак опустеет дом нечестивого, и огонь пожрет шатры мздоимства.
Sepse familja e hipokritëve do të jetë shterpë dhe zjarri do të përpijë çadrat e njeriut të korruptuar.
35 О н зачал зло и родил ложь, и утроба его приготовляет обман.
Ata sajojnë paudhësinë dhe shkaktojnë shkatërrimin; në gjirin e tyre bluhet mashtrimi.