Vajtimet 5 ~ Lamentations 5

picture

1 K ujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.

Remember, O Jehovah, what is come upon us; consider, and see our reproach.

2 T rashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.

Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

3 N e u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.

We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

4 D uhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.

Our water have we to drink for money, our wood cometh unto us for a price.

5 N a ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.

Our pursuers are on our necks: we are weary, we have no rest.

6 I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t’u ngopur me bukë.

We have given the hand to Egypt, to Asshur, to be satisfied with bread.

7 E tërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.

Our fathers have sinned, they are not; and we bear their iniquities.

8 S kllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.

Bondmen rule over us: there is no deliverer out of their hand.

9 E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.

We have to get our bread at the risk of our lives, because of the sword of the wilderness.

10 L ëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.

Our skin gloweth like an oven, because of the burning heat of the famine.

11 K anë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.

They have ravished the women in Zion, the maids in the cities of Judah.

12 K rerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.

Princes were hanged up by their hand; the faces of elders were not honoured.

13 T ë rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.

The young men have borne the mill, and the youths have stumbled under the wood.

14 P leqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.

The elders have ceased from the gate, the young men from their music.

15 G ëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.

The joy of our heart hath ceased; our dance is turned into mourning.

16 K urora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!

The crown is fallen from our head: woe unto us, for we have sinned!

17 P randaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:

For this our heart is faint; for these things our eyes have grown dim,

18 p ër malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.

Because of the mountain of Zion, which is desolate: foxes walk over it.

19 P or ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.

Thou, Jehovah, dwellest for ever; thy throne is from generation to generation.

20 P se do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?

Wherefore dost thou forget us for ever, dost thou forsake us so long time?

21 N a bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.

Turn thou us unto thee, Jehovah, and we shall be turned; renew our days as of old.

22 M os vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?

Or is it that thou hast utterly rejected us? Wouldest thou be exceeding wroth against us?